Mukuro siedział na podniszczonej czasem i walkami kanapie. Zastanawiało go gdzie znowu posiało tych kretynów z jego piękną Chrome. Pewnie znowu poszli do sklepu, by kupić jedzenie dla wiecznie nienasyconego Kena.
A właśnie, Ken. Hmm, ten chłopak był inny. Podczas walki przejmowały nad nim kontrolę zwierzęce instynkty. Heh, ciekawe dlaczego nie ma dziewczyny. Mukuro zaśmiał się. I nagle zauważył coś co zmusiło go do wstania z kanapy i podejścia do wyrwy w ścianie. Ukucnął i wyciągnął spod samotnej cegły coś co wyglądało na zeszyt. Otworzył na pierwszej stronie. Lekko niechlujny, ale nawet całkiem ładny napis głosił: Pamiętnik Kena Joshimy.
-No, to może być nawet ciekawe... Kufufu~ - powiedział Mukuro sam do siebie. Wrócił na kanapę, założył okulary i zaczął czytać.

Nazywam się Ken Joshima i urodziłem się 28 lipca...

Rokudo przewrócił parę kartek chcąc znaleźć jakiś bliższy datą wpis. O, jest!

Dzisiaj Chrome znowu gdzieś znikła. Jak zwykle z Chikusą poszliśmy jej szukać... A raczej poszliśmy szukać Mukuro... Co z resztą na jedno wychodzi, bo gdzie ona tam i on. W sumie dziwne, ostatnio mam wrażenie, że coraz bardziej zależy mi na znalezieniu tego faceta. Dlaczego mi tak zależy, czyżbym się w nim zakochał? Hahahaaa... nie to niemożliwe. Przecież to facet, a ja nie jestem jakąś durną szkolną dziewczyną, żeby się w nim zakochać. To nonsens.
Tak czy inaczej, cały dzień zajęło nam szukanie tej dziewczyny. Znaleźliśmy ją z Vongolą. Znowu... Grrr... Ja rozumiem, że ona jest strażnikiem mgły dla Tsuny, ale mogłaby przynajmniej mówić kiedy do niego idzie. Nie musiałbym się martwić i myśleć gdzie jej szukać! Oczywiście, jak zwykle jak już przybyliśmy na miejsce, okazało się, że ZNOWU walczyli i ZNOWU Mukuro zniknął tuż przed naszym pojawieniem się. To takie nie sprawiedliwe!

Chłopak zaśmiał się. Ależ ten Ken się produkował... To nawet całkiem ciekawe. Przerzucił parę kartek dalej.

O! Mój! Bożeeeeeeeee! Ja się naprawdę w nim zakochałem! Nieeeeeeee!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Dlaczego ja? Dlaczego w NIM? Dlaczego? Przecież on nawet na mnie nie spojrzy. Pomijając fakt, że wciąż znika, gdy próbujemy go znaleźć. Mógłby chociaż raz z nami pogadać... Albo nie... Jeszcze zrobiłbym coś po czym musiałbym uciec... Jak na przykład pocałunek.
Ale, o matko! On ma takie śliczne oczy... Lewe tak pięknie niebieskie, a prawe... czerwone... Ale mu to pasuje... Jego włosy wyglądają na takie jedwabiste... A jak się uśmiechnie – po prostu mięknę.
Mukuro Rokudo! Dlaczego ty jesteś taki cudowny!? DLACZEGO!?

-Ja? Cudowny? Kufufufu~ - powiedział niebieskowłosy. - No proszę, czyli jednak się we mnie zakochał... Kufufu~

Dzisiaj jak się obudziłem nie mogłem przestać myślęć o tym co mi się śniło. A mianowicie... ON!
Śniło mi się, że w końcu mu powiedziałem co czuję, a on tylko si uśmiechnął tym swoim powalającym uśmiechem. Potem bez słowa podszedł i mnie pocałował. Ale nie tak, że CMOK i już, tylko tak namiętnie z języczkiem... O Boże... Nie zdziwiłbym się, gdybym już niedługo zaczął mieć czysto erotyczne sny z nim w roli głównej.
Na samą myśl o NIM robi mi się gorąco, a w brzuchu latają mi te cholerne motylki... Ile bym dał, żeby mu powiedzieć, że go kocham. Ale jak skoro go praktycznie nie widuję? A poza tym, nie miałbym odwagi.

Mukuro przerwał na chwilę czytanie i oparł się wygodnie. Zastanowił się chwilę.

Czy lubi Kena? Tak, zdecydowanie tak.
Czy jest w stanie go pokochać? Na razie chyba nie. Najpierw musi się „oswoić” z tą myślą.
Czy jest w stanie nie wykorzystać tych informacji przeciw niemu? Oj, tak.

Multioczny wrócił do czytania.

I stało się. Śnił mi się dziś seks z nim... Chociaż tak nie do końca... Ehhh...
Leżałem na kanapie i myślałem o nim. Byłem tak zamyślony, że nie poczułem ciężaru na sobie. Dopiero, gdy usłyszałem ten głos (dosłownie tuż koło ucha) zorientowałem się, że siedzi na mnie ON! Powiedział takim seksownym tonem:
-Ken, chcę cię... Kufufu~
Przez moje ciało przeszła fala gorąca. Spojrzałem prosto w te jego piękne oczy i dosłownie czułem jak się rumienię. Nie byłem w stanie wykrztusić słowa, choć miałem ochotę powiedzieć mu „Bierz mnie”. Głupie, co? A jednak tak bardzo tego pragnąłem.
Mukuro bez żadnych ceregieli zdjął ze mnie bluzkę i zaczął całować mój nagi tors, a ja czułem jak w moich spodniach robi się ciasno. Wtedy zjechał biodrami trochę niżej i poczułem jego erekcję. Otarł się o moją, co sprawiło, że z moich ust wydobył się jęk rozkoszy. Zakryłem usta dłońmi, a on zaśmiał się tym swoim śmiechem. Kawałkiem sznurka związał mi ręce i przełożył nad głowę. Potem nachylił się i powiedział:
-Chcę słyszeć każdy twój jęk, każdy krzyk... Nawet głębszy oddech... Kufufu~
I wrócił do pieszczenia mojego ciała. Jego język kreślił błędne kółka wokół moich sutków zostawiając strużki śliny na moim ciele. Przymknąłem oczy i próbowałem normalnie oddychać. Ale było to trudne. Kiedy przygryzł mojego sutka, wziąłem głębszy wdech. Wtedy poczułem, ze jego długie palce zjeżdżają powoli do moich spodni. Tylko po to, by za chwilę się ich pozbyć, razem z bokserkami. Tym sposobem leżałem przed nim (a raczej POD nim) kompletnie nagi, kiedy on dopiero ściągał koszulkę. Potem spojrzał na mnie i usiadł między moimi nogami. Nachylił się i nim się zorientowałem jego język już zajmował się moim członkiem. O Boże, myślałem, że zwariuję. To było tak cudowne, że z moich ust natychmiast zaczęły się wydobywać coraz głośniejsze jęki.
-Mu...kuro... - tylko tyle zdołałem z siebie wydusić.
Potem wydobył się ze mnie taki jęk, że Mukuro aż na mnie spojrzał. „To nie moja wina!”, chciałem powiedzieć, ale nie mogłem. Czym spowodowany był ten jęk? A tym, że wsadził we mnie dwa palce. Po chwili zaczął nimi powoli poruszać, a jedyne co mogłem zrobił to kręcić biodrami, by poczuć więcej i jęczeć. A właściwie teraz już zbierało mi się na coś głośniejszego.
Już było tak przyjemnie, kiedy ta pieszczota ustała. Spojrzałem mocno zarumieniony na Mukuro, który właśnie rozpinał rozporek swoich spodni. Poczułem jak moje serce bije szybciej. Umiejscowił się wygodnie między moimi nogami i złapał mnie za biodra, by odpowiednio je ustawić. Już miał we mnie wejść, kiedy...
Obudził mnie Chikusa. Ranyyyyyyyyy! Myślałem, że go normalnie rozszarpię! Przerwać mi TAKI sen! Chciało mi się wyć z rozpaczy... Ale, mam nadzieję, że jeszcze mi się takie coś przyśni... To był naprawdę cudowny sen... Ehhh... Szkoda, że to się nigdy NAPRAWDĘ nie zdarzy.

-Och, jaka szkoda! - powiedział do siebie Mukuro. - A tak chciałem dowiedzieć się co będzie dalej. Jakież to jeszcze rozkosze miałem dostarczyć temu zwierzakowi? Kufufufu~
-Mukuro-sama – usłyszał zrozpaczony głos.
Spojrzał w kierunku wejścia. Stał tam Ken i patrzył na niego rozczarowany. Zakupy upadły na podłogę, a Ken zniknął.
-Kufufu~, czyżby mały Ken miał mi za złe przeczytanie tego?

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Tymczasem Ken po długim biegu zatrzymał się w lesie i bił pięściami w drzewo.
-Nigdy więcej nie napiszę żadnego pamiętnika! - krzyknął i przytulił się do drzewa, czując jak w jego oczach zbierają się łzy. Osunął się na ziemię i zaczął płakać.
'Dlaczego to zawsze przydarza się mnie?, myślał. 'Czy chociaż raz mogę nie być rozczarowany? Ale... Przecież w sumie chciałem, że Mukuro się o tym dowiedział... Tylko, że... nie w taki sposób...'
Ken wiedział, że jeśli wróci to nie będzie potrafił zignorować Mukuro, bo za bardzo się w nim kochał i nie mógł tak po prostu... Z drugiej strony Mukuro raczej nie odpuści i będzie się z niego nabijać ile wlezie. Ehhh, i co tu zrobić?
-Ken – na dźwięk swojego imienia chłopak aż podskoczył.
'O, cholera! To Mukuro! O, nie nie, nie, nie, nie, nie, nieeeeeee!!!!!!!!!! I co ja mam zrobić???', myślał Ken rozpaczliwie próbując coś wymyślić. Nie chciał się odwrócić, bo musiałby na NIEGO spojrzeć. 'Nieeeeeeeeee!!!!!!!!!!!!!!!! Nie mogę nic wymyślić! Cholera!'
-Ken, przejdziesz się ze mną? - zapytał Mukuro łapiąc go za ramię.
Ken zaskoczony odwrócił się i wymierzył policzek. Ale to nie było specjalnie... Tylko odruchowo. Mukuro uklęknął łapiąc się za policzek. Gdy spojrzał na Kena w jego oczach błyszczał gniew. Ken ze strachu wtulił się w drzewo tak mocno jak tylko mógł.
-M... - zaczął, ale nie skończył. Mukuro złapał go za ręce i przygwoździł je do drzewa nad głową blondyna. Jego uścisk był zbyt mocny, aby Ken mógł czuć się komfortowo. Zaczynały boleć go nadgarstki.
-Za co to było? - zapytał gniewnym głosem Mukuro. Potem gdy trochę się uspokoił powiedział – Oprócz tego, że przeczytałem twój pamiętnik... I to te pikantniejsze fragmenty... Kufufufu~
'Wiedziałem! Będzie mnie teraz dręczył! Po cholerę pisałem ten durny pamiętnik?!', skarcił siebie Ken.
-Ja... - zaczął. - P...rzepraszam!
Zamknął oczy odwracając głowę w bok.
-Dlaczego odwracasz wzrok? - zapytał zaskoczony Mukuro. - Przecież nie zrobię ci krzywdy.
-N...nie? - Ken spojrzał na niego.
-Nie – teraz niebieskowłosy był już totalnie spokojny. - Wstawaj – powiedział puszczając Kena i wstając.
-Po co? - zapytał Ken, ale zrobił o co prosił Mukuro.
-Idziemy na spacer. Muszę z tobą porozmawiać.
'O-oooo, niedobrze..', pomyślał Ken. Ruszył jednak za Mukuro, który zdążył już oddalić się o parę kroków.
Szli w milczeniu. Mukuro spojrzał na Kena.
-Kochasz mnie, tak? - zapytał wprost.
-...
-Tak czy nie?
-T...tak...
Mukuro westchnął.
-Nie gwarantuję ci, że odwzajemnię to uczucie, ale... co powiesz na randkę?
-C...co?!
-Albo raczej serię randek. Zrobimy tak: masz dokładnie tydzień, żeby mnie do siebie przekonać. Jeśli ci się uda możliwe, że się w tobie zakocham. Ale to nie jest postanowione. Jeśli ci się nie uda... będziesz bez słowa protestu wykonywać moje polecenia, nie ważne jak dziwne by były – powiedział multioczny.
-Eeee... Okeeeeeeeej... - powiedział niepewnie.
-Zastrzegam od razu, że moje polecenie może wyglądać na przykład tak: masz mi podać herbatę w stroju seksownej pokojówki.
Ken o mało co nie zachłysnął się własną śliną.
-C...ccccoooooooo?
-Kufufufu~, podejmujesz się wyzwania? Przypominam, że jeśli ci się uda mnie w sobie rozkochać może się to skończyć bardzo pozytywnie i... kufufufu~... bardzo przyjemnie dla ciebie.
Ken myślał gorączkowo.
'A jak mi się nie uda? O Boże.....! Tak czy nie? Tak czy nie?! TAK czy NIE?! Aaaaaaaaa, zaraz zwariuję!'
Wziął głęboki oddech i wyciągnął rękę w stronę ukochanego.
-Zgoda! - powiedział. Mukuro uścisnął jego dłoń na znak, ze zakład rozpoczęty.
-Możesz zacząć od razu – powiedział niebieskowłosy i uśmiechnął się.
-W takim razie... - powiedział Ken ciągnąc Mukuro za rękę. - Idziemy do miasta.
'Może być zabawnie', pomyślał Mukuro.

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Dzień I - początek!
Siedzieli w kawiarence. Ken siedział naprzeciw niego i zawzięcie próbował jeść swojego loda tak, by nie kapał mu na spodnie.
-Jak ci smakują, Mukuro-sama? - zapytał i spojrzał na chłopaka przed sobą. Zarumienił się na widok Mukuro liżącego powoli waniliowego loda.
'Boże, o czym ja myślę?!', zastanowił się spanikowany Ken.
-Dobre... Hmm... - powiedział niebieskowłosy i nachylił przez stolik. Ken zaczął panikować, a Mukuro... patrząc mu prosto w oczy wystawił język i bardzo powolnym ruchem zlizał trochę lodów Kena. Blondyna przeszły przyjemne ciarki i wiedział, że jest totalnie czerwony na twarzy. Mukuro uśmiechnął się i wrócił na swoje siedzenie, by zająć się dalej swoją porcją lodów.
-... - wykrztusił z siebie Ken.
-Dlaczego akurat ananasowe? - zapytał Mukuro. - Kufufu~, to jakaś aluzja?
-N...nieee... - odparł Ken. - Po prostu lubię ananasy...
-Mhm...
'O Chryste! Czemu on się mną bawi!? To mi nie pomaga!', zastanawiał się Ken.
Gdy skończyli jeść, Ken zapłacił i wyszli z kawiarenki. Ken poprowadził nad rzekę. Słońce zaczynało powoli zachodzić. Zdjął swoją kurtkę i rozłożył ją na ziemi. Pozwolił by Mukuro na niej usiadł, a sam usiadł na trawie obok. Przysunął się trochę do niebieskowłosego i bardzo niepewnie oraz bardzo delikatnie oparł się o jego ramię. Mukuro nawet na niego nie spojrzał, za to uśmiechnął się. Patrzyli jak zachodzi słońce. Potem zostali dłużej patrzyli w gwiazdy.
Ken spojrzał w końcu na zegarek i stwierdził, że jest już dość późno.
-Mukuro-sama, może zaczniemy powoli wracać? - zapytał.
-Mhm.
Wstali i zaczęli powoli zmierzać w kierunku opuszczonej szkoły Kokuyo, która była ich obecnym domem. Stanęli pod „pokojem” Mukuro. Ken już miał odejść.
-Ken.
Blondyn odwrócił się. Mukuro pocałował go. W usta. Ken natychmiast zrobił się czerwony.
-Dobranoc – powiedział Mukuro i zniknął w swoim pokoju. Po dłuższej chwili Ken odszedł do swojego pokoju szepcząc krótkie „Dobranoc”.

Dzień II
Ken nieśmiało zajrzał do pokoju Mukuro. Właśnie kończył się ubierać. Odwrócił się i zobaczył parę blond kosmyków.
-Ken, możesz wejść – powiedział.
Ken zrobił bardzo, ale to bardzo nieśmiały ale zdeterminowany krok do pokoju Mukuro. Potem wszedł już pewniej. Ale stanął w wejściu i odwrócił wzrok rumieniąc się. Niebieskowłosy patrzył kompletnie zaskoczony i nie wiedział co ma zrobić: pochwalić czy wyśmiać. Zdecydował się na to pierwsze.
-Przyznaję, wyglądasz... orginalnie... Kufufu~
-B...bardzo śmieszne, Mukuro-sama – odparł Ken ironicznie.
'Co ja sobie myślałem?', zastanowił się. 'Pewnie ma mnie za kretyna!'
Mukuro patrzył na Kena i musiał przyznać, że coraz bardziej mu się to podobało. Chłopak był w nim naprawdę zakochany, więc i naprawdę zdesperowany, że rozkochać w sobie Rokudo. Uśmiechnął się.
Zawsze uważał, że Ken z tymi spinkami we włosach wygląda co najmniej lekko dziewczęco. A teraz?
Błękitna bluzka na ramiączka i czarna spódniczka, która ledwo sięgała połowy ud. Wysokie do kolan czarne buty przewiązane białą sznurówką i wystające z nich na jakieś 4cm skarpetki w niebiesko-czarne paski. Do tego srebrne bransoletki... I wróćmy do tych spinek. Do tej pory to były zwykłe srebrne wsuwki do włosów, a teraz były to czarne wsuwki i jedna spinka z pięknym motylkiem.
'Skąd on wziął te ciuchy?', zastanowił się Mukuro. 'Nawet Chrome nie ma nic innego jak tylko ten szkolny mundurek i czarna wieczorowa sukienka.'
-M...mukuro-sama, czy mógłbyś, proszę, przestać się tak na mnie patrzeć? To... żenujące... - mruknął Ken.
Mukuro podszedł do niego i objął go w pasie, przyciągnął do siebie.
-Nie.
-Dlaczego?
-To twoja wina. Sam się tak ubrałeś... - powiedział Mukuro. - Podoba mi się – mruknął mu do ucha.
Ken próbował wyswobodzić się z uścisku.
-Och, przestań. Przyzwyczaj się. Skoro ja na ciebie tak patrzę to jak będą patrzeć inni? - powiedział niebieskowłosy.
-Jacy inni!? - spytał przerażony blondyn czując jak wolna ręka Mukuro wędruje pod jego spódniczkę.
-Idziemy na miasto – odpowiedział Mukuro. - Muszę się tobą pochwalić ludziom.
-Co!? - Ken był kompletnie zszokowoany. - N...nie!
-Mmm... Założyłeś nawet damską bieliznę... - wyszeptał mu do ucha Rokudo. Ken wiedział, ze jest zupełnie czerwony.
-N...nie idziemy do miasta... Nie jak jestem tak... - nie skończył, bo Mukuro przerzucił go sobie przez bark i dosłownie wyniósł wijącego się blondyna na dwór. Gdy wreszcie go postawił, byli już na obrzeżach miasta. Ken spróbował uciec, ale Mukuro złapał go za rękę i pociągnął za sobą. Choć blondyn próbował się opierać musiał przyznać, że Mukuro był silniejszy. Nie dał rady przełamać żelaznego uścisku na swoim nadgarstku. Potem było już za późno by uciekać. Zbyt wielu ludzi go widziało. Poddał się więc i zrezygnowany zaczął iść normalnie za ukochanym.
Gdy Mukuro stwierdził, że pochwalił się już wystarczająco swoją zdobyczą skręcił w jeden z zaułków i chciał pocałować Kena. Jednak coś, a raczej ktoś mu przerwał.
-No proszę... Co to za śliczność? - usłyszeli.
Kena przeszły ciarki.
'Nie, nie, nie, nie, nie, błagam, nieee...', pomyślał.
Mukuro został odepchnięty na bok i przygwożdżony przez dwóch facetów do ściany. Tymczasem Kolejnych trzech już nachylało się nad Kenem, który był wystarczająco zawstydzony faktem, że stoi w krótkiej spódniczce. Nawet nie myślał z nimi walczyć. Z kilku powodów.
Po pierwsze:
Było ich trzech.
Po drugie:
Byli nieźle napakowani, co świadczyło o tym, że raczej są silni.
Po trzecie:
Ken ani myślał walczyć, bo jeśli choć trochę podniósłby nogę, żeby któregoś z nich kopnąć (a miał w zwyczaju kopać mniej więcej od krocza w górę) to wszyscy zobaczyliby, że ma na sobie białe koronkowe DAMSKIE majtki. A wystarczyło mu, że widział je Mukuro.
'Co robić, co robić?', myślał gorączkowo.
Nagle poczuł jak jego ręce są unieruchamiane przed dwóch typów. Trzeci nachylił się nad nim i jedną ręką uniósł jego głowę nieco w górę, by przyjrzeć się tym pięknym brązowym oczom, podczas gdy druga ręka zawędrowała pod spódniczkę i zatrzymała się na kroczu Kena.
Ken zarumienił się mocno i szarpnął chcąc wyrwac się z rąk typów. Nie udał się jednak.
-Ej, piękny, nie szarp się - powiedział facet, który trzymał rękę zaciśniętą na klejnotach blondyna. - Jak będziesz się szarpać będzie bardziej bolało.
-Zostaw mnie! - krzyknął zły i upokorzony Ken. Splunął facetowi w twarz.
Chwilę później facet uderzył Kena tak mocno, że blondyn wylądował na ziemi parę kroków dalej. Podszedł do niego i niemal się na nim położył. Ken zaczął się szarpać. Ręce faceta powędrowały do koronkowej bielizny Kena i już chciały ją z niego zerwać, gdy typ szarpnął się i zawył z bólu. Wstał szybko i spojrzał co go zaatakowało. Jego towarzysze leżeli nieprzytomni na ziemi. A na jego samego patrzył Mukuro, który był bardzo zły.
-Ken jest mój – powiedział i wbił facetowi trident w brzuch. Ten osunął się na ziemię.
Mukuro podszedł do Kena i pomógł mu wstać. Potem poprawił na nim majtki.
-Ty też o tym pamiętaj, Ken – powiedział. - Jesteś mój.
Ken popatrzył na Mukuro zdziwiony. Czyżby Mukuro jednak zaczynał się w nim zakochiwać?
-M... - zaczął.
-Wracajmy. I nie wspominajmy o tym co tu zaszło nikomu – powiedział niezadowolony Mukuro. Wziął Kena za rękę i pociągnął za sobą. Gdy byli już z powrotem w domu Mukuro zatrzymał się przed swoim pokojem i pocałował Kena.
-Następnym razem ubieraj się tak, gdy będziesz pewny, że nie strzeli mi nagle do głowy wspaniały pomysł, żeby wyjść na miasto – powiedział i zniknął w swoim pokoju.
Ken z łzami w oczach wrócił do siebie. Do końca dnia nie wychodził z pokoju.

Dzień III
Ken siedział w szkolnym ogródku i bawił się różami, które jakimś cudem zdołały przetrwać. Był zbyt zamyślony by zauważyć (czy też raczej wyczuć), że ktoś go obserwuje. Martwił się tym, że minął już trzeci dzień, a Mukuro dalej się nim bawił. Bo doszedł do wniosku, że to raczej nie zakochanie.
-Ehhh, jestem beznadziejny... - mruknął.
-Nie jesteś – powiedział Mukuro obejmując go od tyłu. - Żadnych planów na dzisiaj?
Ken zarumienił się. Spojrzał prosto w dwukolorowe oczy.
-M...mukuro-sama! - powiedział zaskoczony. - N...nie, raczej nie...
-A szkoda, bo fajnie jest się trochę rozerwać – powiedział zbliżając swoją twarz do twarzy Kena. Szykowało się na pocałunek. - Taaaak, rozerwać się. Razem. We dwóch. Sami – z każdym słowem był coraz bliżej tych słodkich ust. - Co ty na to, Ken?
Ken odsunął się szybko, gdy usta Mukuro już miały się złączyć z jego ustami. Zaśmiał się nerwowo.
-To może pójdziemy nad rzekę popływać? - zapytał starając się uniknąć kontaktu wzrokowego.
-Jasne – uśmiechnął się Mukuro.
Poszli nad rzekę. Ken od razu rozebrał się do bokserek i wskoczył do wody. Mukuro stał przez chwilę na brzegu i patrzył na blondyna radośnie chlapiącego wodą. Potem również rozebrał się do bokserek i wszedł do wody. Gdy Ken przepływał akurat obok niego złapał go za nadgarstek mało go nie topiąc. Podpłynął do niego i owinął go ramionami jak mackami. Ken próbował się wyrwać.
-Dzisiaj bokserki? - zapytał z lekką kpiną Mukuro. - Nie te delikatne koronkowe majteczki?
Blondyn znieruchomiał. Spojrzał na niebieskowłosego i natychmiast odwrócił wzrok. Chociaż woda była chłodna to robiło mu się bardzo gorąco.
-M..mukuro-sama... - jęknął. - Czy mógłbyś, proszę...
-Puścić cię? Nie.
-Zaraz się utopimy...
-Hmm... Racja... - puścił Kena i wyszedł na brzeg, wysuszyć się w słońcu. Ken wyszedł zaraz za nim. Spojrzał na Rokudo.
'O Boże... Ten widok...', Ken na samą myśl zrobił się zupełnie czerwony. Szybko odwrócił wzrok, jednak obraz Mukuro, którego mokre bokserki niemal nie ukrywały niczego nie mógł uciec mu z pamięci.
Położył się na trawie i czekał aż wyschnie zupełnie. Zamknął oczy. Słońce świeciło jak szalone. Nagle Ken poczuł na sobie jakiś ciężar, a coś przysłoniło mu promienie. Otworzył oczy. I o mało nie zemdlał. Mukuro, którego bokserki wciąż były co najmniej wilgotne, siedział na nim okrakiem i uśmiechał się bezwstydnie.
-M...m...mukuro-sama! - powiedział zaskoczony Ken.
'O mój Boże, nie! Niech on ze mnie zejdzie!', pomyślał spanikowany Ken.
Tymczasem Mukuro nachylił się nad nim tak, że jeszcze 3cm i prawdopodobnie by go pocałował. Jednak on tylko wyciągnął rękę i odgarnął mokre blond kosmyki z czoła Kena. Blondyn nie wiedział jak bardzo czerwony na twarzy był, podejrzewał tylko, że bardziej niż szkolne róże.
-Ken – powiedział Mukuro i dłońmi zablokował głowę Kena tak, by nie mógł jej odwrócić. Ken chcąc lub nie musiał spojrzeć w dwukolorowe oczy. - Tyle pisałeś, że mam piękne oczy i w ogóle... A jakoś cały dzień unikasz kontaktu wzrokowego ze mną.
-W...wcale nie... - mruknął nieśmiało.
-Nie zaprzeczaj, przecież widzę – nachylił się jeszcze bardziej. Jedną ręką opierał się na łokciu, by nie stracić równowagi. Brakowało pół centymetra do pocałunku. I to nie zwykłego, a takiego o jakim marzył Ken: namiętnego, długiego pocałunku, z języczkiem. Drugą ręką Mukuro gładził nagi tors blondyna, jego długie palce kreśliły leniwe kółeczka na brzuchu Kena i bardzo powoli schodziły coraz niżej. Blondyna przeszły ciarki, jakby nagle zawiał wiatr.
'Dziwne...', pomyślał Ken. 'Zawsze to ja za nim goniłem, a teraz... Za każdym razem to on mnie szuka...'
-Ken, dlaczego tak starasz się mnie unikać? - zapytał Mukuro .
Ken chciał odpowiedzieć „a dlaczego ty się mną bawisz?”, ale nie mógł, bo Mukuro już go całował. Blondyn rozchylił lekko wargi i poczuł jak język Rokudo penetruje jego jamę ustną, delikatnie ale stanowczo badając każdy jej kawałek. Ken jęknął i zaczął odwzajemniać pocałunek. Z początku nieśmiało, potem jego własny język bawił się z językiem niebieskowłosego. Niemal zupełnie zapomniał się przy tym pocałunku. Po chwili jednak opamiętał się. Nie chciał, ale musiał. Odepchnął od siebie Mukuro, który wylądował między jego nogami. Ken szybko wstał i zanim iluzjonista zdążył zareagować wziął swoje ciuchy i dosłownie chwilę potem już go nie było. Mukuro zszokowany zaczął się powoli ubierać.
'Skoro mnie kocha to dlaczego mnie teraz odrzuca?', zastanowił się. 'No, nie... Czy on myśli... Że ja się nim tylko bawię...? O matko, co za kretyn.'

Dzień IV, V
Ken przesiedział prawie cały dzień w swoim pokoju. Gdy zobaczył, że Mukuro chce do niego podejść, powiedział tylko, że musi coś załatwić i wybiegł w wielkim pośpiechu. Blondyn nie wrócił aż do szóstego dnia zakładu. Przez ten czas Mukuro szwendał się w tą i z powrotem po całej szkole. Z nudów przeczytał jeszcze raz pamiętnik Kena. Tym razem cały, bez pomijania absolutnie żadnych fragmentów.
'Szkoda, że już go nie prowadzi', pomyślał Mukuro. 'Byłoby łatwiej gdybym wiedział co mu chodzi teraz po głowie.'

Dzień VI
Ken wszedł nieśmiało do pokoju Mukuro. Miał na sobie krótką sukienkę. Podszedł do śpiącego Mukuro i popatrzył na niego. Wyciągnął rękę, by go obudzić, a efektem było to, że nagle znalazł się pod nim. Niebieskowłosy wytworzył iluzję sznura, którym związał ręce Kena. Sam usiadł na nim okrakiem, by blondyna nie mógł uciec.
-Mam dość tego uciekania – powiedział. - Jestem tym zmęczony. Uciekasz przede mną, unikasz kontaktu wzrokowego, a gdy przychodzę do ciebie, by porozmawiać ty wychodzi i nie ma cię przez cały dzień. A NAWET całą noc – powiedział zmęczonym tonem. - Co jest z tobą nie tak? Kochasz mnie przecież. Więc dlaczego uciekasz?
Zmusił Kena, by spojrzał mu w oczy.
-Bo... ty...
-Kufufu~... Czy ty myślisz, że ja się tobą bawię? - spytał wprost Rokudo.
-T...tak... - odpowiedział niewyraźnie Ken.
-Ken... Znasz mnie. Czy naprawdę myślisz, że marnowałbym swój czas, tylko po to, żeby się tobą bawić?
-Nooo... chyba nie... - mruknął nieśmiało blondyn.
-No właśnie. Gdybym chciał cię po prostu przelecieć to już dawno bym to zrobił, prawda?
-T...tak...?
-Oczywiście. To znaczy, nie mówię, że nie pragnę twojego pięknego ciała – powiedział Mukuro uśmiechając się. - Kufufu~...
Przejechał palcem po delikatnej skórze szyji Kena. Blonyna przeszły tak przyjemne ciarki, że aż jęknął.
-M...
-Ale to nie znaczy też, że pragnę tylko tego. Owszem, jak patrzę na twoje ciało tu i ówdzie to w moich spodniach robi się ciasno – powiedział i by udowodnić zjechał biodrami niżej ocierając się delikatnie o krocze blondyna. - Ale ja chcę również tego – dodał i położył dłoń w miejscu gdzie Ken miał serce.
Blondyn zarumienił się.
-N...naprawdę...? - spytał z nadzieją w głosie.
-Tak – odparł tylko Mukuro i nachylił się, by pocałować chłopaka.
Ken poruszył lekko biodrami. Mukuro przerwał pocałunek i spojrzał na niego. Ken spojrzał lekko przestraszony.
-Mukuro-sama.... ja... przepraszam... - powiedział zamykając oczy i rumieniąc się.
-Czy chcesz, żebym wziął cię tu i teraz? - wyszeptał mu wprost do ucha iluzjonista.
Ken poczuł jak jego serce bije jak szalone.
'Prawie jak we śnie', pomyślał. Przełknął ślinę.
-T...tak... - szepnął.
-W porządku – powiedział Mukuro i już miał go znów pocałować, ale przerwał. - Aha, wygrałeś. A że nie minęło pełne siedem dni to... kufufu~, uznaj to za nagrodę dodatkową...
Potem pochylił się i złączył ich usta w namiętnym pocałunku. W tym czasie jego ręka podwijała sukienkę do góry, by móc ją ściągnąć. Ken coś mruknął. Mukuro oderwał się od niego, ściągnął z niego sukienkę i spojrzał w dół. Potem w te piękne brązowe oczy.
-Nawet nie założyłeś majtek?
-Nie mogłem ich znaleźć, a bokserki jakoś mi nie pasowały do tej sukienki – odparł zażenowany Ken.
-Kufufu~, mniej problemu z rozbieraniem.
-Mukuro-sama... - mruknął Ken, gdy niebieskowłosy zaczął całować jego szyję powoli schodząc w dół.
-Hmm?
-Kiedy...
-Się w tobie zakochałem? - dokończył za niego i spojrzał mu w oczy.
Blondyn kiwnął głową.
-Nad rzeką jak oglądaliśmy zachód słońca to się zaczęło. A kiedy byliśmy tam drugi raz byłem już pewny.
Ken nie wiedział co powiedzieć, był po prostu szczęśliwy, że Mukuro jednak się w nim zakochał. Niebieskowłosy chciał kontynuować pieszczenie tego ślicznego ciała, ale blondyn poruszył się nagle. Jęknął czując jak niechcący jego twardy już członek otrarł się mocniej o erekcję Rokudo.
-Mukuro-sama, proszę... - jęknął. - Te „pieszczoty” to tortura...
-Hmm?
-Nie możesz po prostu...
-Wziąć cię od razu? - Mukuro uśmiechnął się. - Jak sobie życzysz...
Iluzjonista szybko rozebrał się do naga. Ken trochę nieśmiało rozchylił szeroko nogi, niebieskowłosy uklęknął między nimi. Jednym ze swoich długich palców delikatnie przejechał po wzwodzie Kena, który zacisnął dłonie w pięści, a jego ciało wygięło się w lekki łuk. Mukuro zastanowił się chwilę. Chciał już poślinić swoje palce, ale stwierdził, że Ken zrobi to lepiej. Nachylił się do niego i podstawił mu je pod usta. Blondyn powoli wysunął język i, przymykając oczy, zaczął lizać palce Mukuro. Gdy iluzjonista uznał, że wystarczy po prostu zabrał dłoń i powoli, ale stanowczo wsadził w Kena jeden palec.
Chłopak wciągnął głośno powietrze. Odetchnął po chwili, a Mukuro wsadził drugi palec i zaczął nimi powoli poruszać. Blondyn poruszył delikatnie biodrami chcąc więcej, Mukuro spojrzał na jego twarz.
'Jest piękny', pomyślał i uśmiechnął się szeroko. Wyjął palce i złapał chłopaka za biodra chcąc ułożyć je w dogodnej dla siebie pozycji. Gdy już to zrobił naparł mocno swoim członkiem na wejście blondyna wchodząc w niego niemal na całą długość. Chłopak krzyknął cicho z bólu. Przez krótką chwilę Rokudo nie ruszał się, potem zaczął delikatnie ruszać biodrami. Efektem były coraz głośniejsze jęki Kena. Nie chciał mu zrobić krzywdy, ale coraz trudniej było mu się powstrzymać od mocniejszych pchnięć.
Nogi blondyna oplotły go w pasie.
-M...mocniej – jęknął Ken.
Mukuro uśmiechnął się zadowolony, że nie musi się ograniczać. Ruszy jego bioder stały się szybsze i mocniejsze. Ken krzyknął.
'Hmm? Czyżbym trafił w czuły punkt?', zaśmiał się Mukuro w myślach.
Teraz z każdym kolejnym pchnięciem starał się trafić w ten słodki punkt, a jego praca nie poszła na marne. W zamian otrzymał serię krzyków rozkoszy Kena, które bardzo go podniecały. Mukuro pochylił się i oparł na wyprostowanych rękach. Pochylał się teraz nad Kenem, który zarzucił ręce na szyję Mukuro i przyciągnął go do siebie. Chciał go bliżej, chciał czuć ciepło bijące od jego ciała. Mukuro słyszał te słodziutkie krzyki tuż obok ucha. Kolejne pchnięcie – kolejny krzyk. Pchnął jeszcze parę razy i poczuł na brzuchu ciepły płyn, znaczyło to tylko jedno – blondyn doszedł. Parę kolejnych pchnięć i Mukuro również doszedł. Oczywiście wciąż będąc wewnątrz blondyna. Pchnął jeszcze dwa razy i wyszedł z niego. Zmęczony opadł na Kena, a potem się z niego sturlał. Obok niego Ken dyszał próbując wyrównać oddech. Spojrzał na niego i uśmiechnął się. Uniósł się na łokciu i zapatrzył się tą śliczną twarz. Gdy Ken odzyskał oddech spojrzał na Mukuro.
-Jesteś naprawdę piękny, Ken – powiedział iluzjonista. - Kocham cię – dodał i pocałował go. Objął go ramieniem i przyciągnął do siebie.
Blondyn wtulił się w ukochanego i zasypiając powiedział:
-Je ciebie też.

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Dokładnie tydzień minął od ich stosunku. A Ken czuł się cudownie, ale wciąż był zażenowany za każdym razem kiedy Mukuro go obejmował lub całował. Chrome i Chikusa już wiedzieli, że są razem, nawet życzyli im szczęścia. Ale po prostu nie mógł się opanować, gdy nagle przy nim pojawiał się Mukuro. Tak jak teraz. Stał właśnie w kolejce w sklepie, w ręku miał koszyk z zakupami. I wtedy to się stało. Ktoś go bezczelnie objął. Chciał się odwrócić i uderzyć, ale okazało się, że to właśnie jego ukochany iluzjonista.
-Mukuro-sama! - oburzył się blondyn.
-Mówiłem ci już, że ślicznie wyglądasz w tej sukience? - zapytał kusząco Mukuro. To oznaczało tylko jedno: trzeba się jak najszybciej ulotnić ze sklepu i znaleźć jakąś uliczkę. Jeśli tego szybko nie zrobi Rokudo weźmie go tu w sklepie, nawet na podłodze lub co gorsza: na ladzie! Mógł ewentualnie jeszcze powiedzieć mu, że spełni jego najdzikszą fantazję jak tylko wrócą do domu, ale... Biorąc pod uwagę ogólne fantazje Mukuro... Lepiej wybrać to pierwsze wyjście.
Zapłacił szybko, starając się ignorować Mukuro, który zawzięcie próbował dobrać się do jego rozporka. Wyciągnął go ze sklepu i pociągnął w stronę najbliższej uliczki.
Dwójka kochanków zniknęła w ciemnym zaułku, by po raz trzeci tego dnia zachwycić się sobą nawzajem.

___________________________________________________________________________


No! Mam nadzieję, że się podobało! Zamówienie wykonane dla: RosyjskiKefirek http://rosyjskikefirek.deviantart.com/

Hiehiehiehieeeeeee~, albo raczej jakby zaśmiał się Mukuro-sama!

Kufufufufufufu~